Er heerst alvast geen verwarring over huurbehoud na woningverbetering.

Als je een huurovereenkomst tekent, gaan huurder en verhuurder vaak voor onbepaalde tijd een verbond aan. Tussentijds mogen beide partijen altijd met elkaar in overleg om het verbond aan te passen. Dat is in eerste instantie altijd een vrijwillig proces. Dus wanneer de verhuurder bijvoorbeeld iets aan het huis wil verbeteren, mag deze een voorstel neerleggen bij de huurder en als de huurder dat wil kan die een voorstel neerleggen bij de verhuurder. Beide partijen hoeven daar niet in mee te gaan en kunnen altijd refereren naar de reeds geldende huurovereenkomst en de daarin opgenomen voorwaarden. 

Als de verhuurder geen andere keuze meer heeft en iets moet ondernemen, wordt het een ander verhaal. Dan kom je namelijk al gauw uit bij de lijst met verantwoordelijkheden die gewoon bij de professie “Verhuurder” horen. Zeker op het moment maatregelen noodzakelijk zijn geworden is het voor de verhuurder niet het meest uitgelezen moment om de huurprijzen te willen verhogen. Verhuurders zullen dan allerlei bijkomstige redenen moeten aandragen zoals comfortverhoging en een lagere energieprijs, want met de kernredenen komen ze er alvast niet. Wij zijn daar heel uitgesproken over. Als niet-eigenaar van de woning is het alvast niet aan de huurder om financieel op te draaien voor problematiek die tussentijds ontstaat en moet worden opgelost.

Dat woningen door de jaren heen moeten verbeteren qua comfort is iets waar verhuurders rekening mee dienen te houden. Ze mogen jaarlijks ook huurverhoging vragen. Soms worden maatregelen vanuit de overheid verplicht, waarschijnlijk omdat verhuurders het vaak al wel gauw prima vinden. Verhuurders verhogen hun huur trouwens ook tijdens jaren wanneer er niets ter verbetering van het comfort aan de woning gedaan wordt. Dit doen ze ook bij woningen die inmiddels al lang en breed zijn afbetaald en waar qua onderhoud vaak al niet al teveel meer aan gedaan is, omdat de woningen het simpelweg gewoon niet meer waard zijn.

Dus veel problematiek wordt ook nog wel eens door de verhuurder zelf veroorzaakt, waar huurders dus absoluut niet meer de dupe van mogen raken dan ze in feite al waren. Woningen zijn soms gewoon aan vervanging toe. Hoort ook allemaal bij de professie van een verhuurder. Dus mocht de woning bijvoorbeeld gewoon aan vervanging toe zijn, dan is dat geen legitieme reden om ineens meer huur te kunnen eisen. Vragen mag overigens altijd, dus als u meer wil betalen dan staat u dat geheel vrij. De verhuurder mag u uiteraard opties aanbieden, die van invloed zijn op de huurprijs, maar moet in eerste instantie uitgaan van de eerder overeengekomen huurprijs. De verhuurder kan er ook voor kiezen om de woning “kaal” aan u op te leveren, dus volgens de wettelijk vastgestelde richtlijnen en niet meer. De opties mogen dus niet geforceerd worden.

Op het moment u er zelf voor kiest om naar een moderne of nieuwbouwwoning te willen verhuizen, is het vrij gebruikelijk dat huurders meer huur gaan betalen. U komt immers zelf bij de verhuurder met een voorstel, terwijl bij een noodzakelijke woningverbetering de verhuurder bij u komt. U heeft als huurder daarmee gewoon een gunstige onderhandelingspositie. Soms zit het mee, soms zit het tegen.

Het is trouwens altijd raadzaam om als buurt goed met elkaar te blijven communiceren, wanneer een verhuurder bijvoorbeeld grootschalige plannen heeft. Vaak poogt de verhuurder dan om een groot gedeelte van de huurders over de streep te trekken en dit als pressie middel te gebruiken. Dan nog zegt het feit dat een bepaalde meerderheid van huurders ergens akkoord op geeft niks over u. De verhuurder moet er met elke huurder in alle redelijkheid proberen uit zien te komen. Overigens kan de verhuurder een huurder wel forceren om mee te werken wanneer er bijvoorbeeld sprake is van een veiligheidskwestie. Maar dan nog moet de verhuurder altijd kunnen aantonen, zich met een redelijk voorstel bij de huurder te hebben gemeld. De verhuurder zou u bijvoorbeeld een vergelijkbare maar uiteraard wel veilige woning kunnen aanbieden en/of kunnen onderhandelen over een nieuwe huurdersovereenkomst die beide partijen tevreden stelt.

Het zogenaamde Sociale Plan, is absoluut niet doorslaggevend. Het is een overeenkomst die tussen Huurdersbelangenorganisaties en verhuurders is opgemaakt waar huurders geen handtekening onder gezet hebben. Huurders en verhuurders mogen uiteraard het plan erbij betrekken maar dat is geen verplichting. Zonder sociaal plan heeft de huurder nog altijd recht op wettelijk bepaalde vergoedingen zoals bijvoorbeeld verhuisvergoedingen en het staat het de huurder (net zoals de verhuurder) uiteraard altijd vrij om met een eigen tegenvoorstel te komen. De wetgeving is eenvoudig te bemachtigen via de website van de Rijksoverheid. Zo heb je ook zonder Sociaal Plan dus gewoon recht op bijvoorbeeld verhuisvergoeding. Dus huurders hoeven zich absoluut niet te verenigen met het Sociale Plan wat tussen Huurdersbelangenorganisaties en de verhuurders is opgesteld en kunnen zelf prima een eigen plan trekken. Er gaan pas nieuwe voorwaarden in op het moment er een handtekening onder een nieuw huurderscontract staat, waarbij de verhuurder tijdens het voorafgaande onderhandelingsproces, de huurder geruim in de gelegenheid stelt om met een tegenvoorstel te kunnen komen en partijen daarbij zich als waardige onderhandelingspartners opstellen. Wij raden huurders aan om niet zomaar iets te tekenen en bij twijfel er een goed geïnformeerde buitenstaander bij te halen.

Uiteraard kunt u bij Huurdersfront een verzoek indienen om hierin helpende hand te komen bieden.

Een verhuurder mag een huurder nooit zomaar met juridische pressie forceren om te tekenen voor een nieuw huurcontract. Wij vinden dat gedrag niet snel passen bij een stichting wat zonder winstoogmerk mensen huisvest. In geval u wel pressie ervaart raden wij u aan om zich meteen bij ons te melden.

Een van de beweegredenen waarom wij dit nu schrijven is omdat Wierden en Borgen al zo vrij was om tijdens het eerste onderzoekstraject aan huurders in Bedum te vragen wat ze eventueel meer zouden willen betalen voor een noodzakelijke woningverbetering. Ze vissen al naar specifieke informatie bij huurders, terwijl ze zelf geen enkel detail prijsgeven over datgene wat ze straks willen gaan voorstellen. Wij vinden dat een volgorde voor een partij die een alfa positie aan de onderhandelingstafel wil, terwijl die dat duidelijk niet heeft. Daarnaast is op de avonden toegezegd dat bewoners een bezoek zouden krijgen en komt men meteen al de afspraken wéér niet na. Huurders hebben tijdens de eerste informatieavonden vooral om duidelijkheid gevraagd, wat dit voor hun huurprijzen gaat inhouden. De verhuurder kiest er voor om geen duidelijkheid te geven maar om te peilen of huurders bereid zijn om meer te betalen.

Uiteraard staat het de stichting hartstikke vrij om in dit stadium deze vraag al te mogen stellen, net zoals het vrij is aan deze huurderswaakhond om deze kwestie en dit artikel bij de huurders onder aandacht te brengen.

Hartegroet, Team Huurdersfront.